کشتی رویاها که ۳ سال ساختنش طول کشیده بود؛ سرانجام در سال ۱۹۱۲ با خاطری آسوده دل به اعماق اقیانوس سپرد.
تایتانیک با ۲۲۲۳ مسافر و خدمه در حالی ساوتهمپتون انگلیس را به مقصد نیویورک ترک کرد که بیش از ۱۰۰ هزار نفر شاهد آغاز این سفر بودند.
شاید اگر مسافران ذره ای احساس خطر می کردند هیچ وقت برای رسیدن به این کشتی سر و دست نمی شکستند؛ اما چه کسی می داند که چه آینده ای در انتظار اوست؟!
سازندگان تایتانیک در وهله نخست “خداوند” قدرت برتر کائنات را نادیده و احساس خدایی کردند و این کبر نَمرود وار آنها کشتی آرزوها را به نابودی کشاند.
شاید هم غرور سازندگان کشتی و تقسیم بندی آدم های جامعه به شهروندان درجه ۱ و ۲ و ۳ و نوع نگاه از بالا به انسان ها تقدیری را برای تایتانیک رقم زد تا برای همگان در تاریخ درس عبرت شود!
اینکه چه فرعونی ها در این کشتی شد و چه قلب هایی بر اساس درجه بندی آدم ها در این کشتی شکست را خدا می داند و اقیانوسی که شاهد ماجراست.
چه کسی می داند بر ۷۰۰ نجات یافته ای که شاهد غرق شدن بیش از ۱۵۰۰ نفر بودند، بر زنی که تا آخر عمر دیگر نتوانست اشک بریزد یا بر همه مسافران و خدمه کشتی، در لحظه غرق شدن کشتی چه گذشت؟
معجزه ای در تایتانیک
هر چند دریا انتقام سختی از غرور و فرعونی آدم ها گرفت اما در این میان اتفاقات جالب و حتی معجزه هم رخ داد.
“ریچارد نوریس ویلیامز ” یکی از مسافران این کشتی توانست به سختی ساعت ها خودش را بر روی تخته های یک قایق شکسته نگه دارد.
پاهای او ساعت ها در آب یخ ماند و یخ زد.
پس از نجاتش، تیم پزشکان تصمیم به قطع پاهایش گرفتند اما “ریچارد” اجازه نداد و مصمم روی تصمیمش پافشاری کرد.
تصمیم سختی بود چون باید درد زیادی را تحمل می کرد اما بعد از زجری که کشید به شکل معجزه آسایی پاهایش سلامت شدند و ۸ سال بعد یعنی در سال ۱۹۲۰ توانست مقام نخست مسابقات دو و میدانی “ویمبلدون” را به دست آورد!
۱۱۲ سال بعد…
نسخهای از روزنامه “دیلی میرور” که ۱۱۲ سال قبل یعنی پس از غرق شدن کشتی تایتانیک در بریتانیا منتشر شده بود، در کمد لباسی پیدا شد.
تصویر بزرگ کاپیتان کشتی و خدمه و عکسی از دو زن که منتظرند تا فهرست بازماندگان روی دیواری در ساوتهمپتون انگلستان نصب شود…
رخ نمایی دیانا
تایتانیک علاوه بر اینکه مجلل و لوکس بود؛ در طبقه اشرافی اش به نوعی یک گالری هنری گرانقیمت شناور هم داشت!
مجسمه برنزی ۶۰ سانتی “دیانا” الهه رومی ها که روی شومینه لانژ فرست کلاس بود.
این مجسمه برای نخستین بار در سال ۱۹۸۰ توسط
شرکت “آراماس تایتانیک” تنها شرکتی است که حق انحصاری برای کاوش تایتانیک را در اختیار دارد دیده می شود و حال پس از سال ها دوباره در عمق ۴ کیلومتری سطح آب دیده و عکسبرداری شده است. خلاصه اینکه مجسمه ای که گمان می کردند برای همیشه مفقود شده باشد، به زیبایی رخ نمایی کرد.
این شرکت همچنین به تازگی تصاویری تازه از لاشه این کشتی را منتشر کرده است که نشان میدهد نردههای دماغه کشتی تایتانیک پس از ۱۱۲ سال از آن جدا شدهاند و به کف اقیانوس افتادهاند.
و
قصه پر غصه تایتانیک و راز و رمزهایش کماکان ادامه دارد….
|
ReplyForward Add reaction
|







آخرین نظرات: