همزمان با هفته محیط زیست نمایشگاه گروهی عکس با حضور قاب هایی ثبت شده از هنرمندان نام آشنای حوزه هنرهای تجسمی به نمایش درآمده است. از زنده یاد عباس کیارستمی گرفته تا رضا کیانیان و افشین شاهرودی و محمود کلاری و … که تماشای هر قاب آن در این روزمرگی ها به نوعی درنگ در دنیایی دیگر به روایت تصویر است؛ به قول پیکاسو “هنر هدفی جز شستن غبار زندگی روزمره از روح ما ندارد “. دنیایی که از یک سو می خواهد حالِ بد زمین را به تصویر بکشد و از سوی دیگر پیوند دوباره انسان با طبیعت است.
انسانی که خودخواهانه دست در طبیعت بکر برده تا آن را به شکلی تصنعی از آن خود کند و یا رو به قتل عام درختان و گیاهان و حیوانات آورده است؛ به راستی چه جنگل ها که بیابان نشد و چه رودها و دریاچه که خشک…
بی شک هیاهوی زندگی شهری آن قدر هست که صدای فریاد طبیعت را نشویم؛ صدایی که در گلوی طبیعت فرو خورده شده است.
اما هنرمندان سوای دیگر مردم شهر صدای بی صدای طبیعت را می شنوند و با نگاهی متفاوت سعی در نمایش آثاری دارند که هر کدام از ما بارها به سادگی از کنار آن ها عبور کردیم.
در دنیای سیاه و سفید و رنگی عکاسان هر قاب ثبت شده می تواند روایتگر داستان یک کتاب یا فیلم باشد.
عکاس راوی است، روایتگر قصه ای که قرار است تنها در یک چشم به هم زدن باشد!
هنرمند باید تمام احساس و کلامش را با یک فریم عکس به مخاطبش منتقل کند و چه استادانه هنرمندان خلاق این عرصه با قاب های ریز و درشتشان و بازی نور و رنگ و سایه خودنمایی می کنند…
عکاس: محمود کلاری
قابی بارانی از کیارستمی
از پشت عینک سیاه کیارستمی دنیا چه رنگهای زیبایی داشته و قطره های باران چه لطافتی
همان باران و خیابان و پرسه در کوچه های خیس و چراغ اتومبیل ها، چه هنرمندانه عکاسی شده است.
بازی نور و رنگ و قطره های باران گویی حکایت این شعر است” ای قطره های باران آیا شما ندارید زان بی نشان نشانه؟”
از نگاه محمود کلاری، درِ پار و پوره و زنگ زده قدیمی با حکاکی ها و یادگاری های عاشقانه دست و پا شکسته اش چه زیباست، قابی که هر کدام از ما به کرات دیده ایم و بی تفاوت تنها از کنارش گذر کردیم.
عکاس: عباس کیا رستمی
چشمه هاشان جوشان، گاوهاشان شیر افشان باد!
عکسی که رضا کیانیان ثبت کرده هم انگار حکایت این شعر سهراب است : “مردم بالا دست چه صفائی دارند، چشمه هاشان جوشان، گاوهاشان شیر افشان باد!
او چه دنیای زیبایی از بافت پوست گاو ها دیده …
چشمان زیبای گاوی آذین شده که به دوربین زل زده سعی در بیان چه چیز را دارد؟
آیا می خواهد فریاد بزند که دست از کشتار بی رویه شان بر داریم!
و قاب های دیگر که چند تایی هم سیاه و سفید اند؛ یا رنگی هایی که یا در پرده ای از خاکستری ها فرو رفته یا رنگ های اشباع شده دارند .
عکاس: رضا کیانیان
پرنده ای خونین بال
تصویر اسکلت پرنده و پرهایش با گل های سرخ دردناک ترین تصویری است که ” محمد رضا شریف زاده” ثبت کرده تا شاید تلنگری باشد برای شکارچیان که تنفگشان را زمین بگذارند.
عکاس: محمد رضا شریف زاده
افشین شاهرودی هم تصویرش نقطه عطف و چراغ راه است ، رسیدن به نور است در تیرگی این روزمرگی ها، با آن رنگِ زیبای آبی به هنگام غروب…
عکاس: افشین شاهرودی
و تصاویر زیبای دیگر که دیدن هر کدام از آنها لااقل برای لحظه ای هم که شده روحمان را صیقل می دهد و در سکون و سکوت نمایشگاه لحظه ای فارغ از غوغا و هیاهوی جهان را رقم می زند.
تصویر های ثبت شده از مهرداد افسری، کیارنگ علایی، مهدی مقیم نژاد، سروش میلانی زاده و مهدی وثوق نیا هم تماشایی است.
آخرین نظرات: