تغییرات اقلیمی و تخریب های زیست محیطی با واکنش های متفاوتی از سوی مردم جهان مواجه شده است.
از این رو بعضی از افرادی که در حوزه محیط زیست فعالند دست به اعتراض می زنند و آثار هنری مهم جهان را مورد هدف قرار می دهند تا شاید بتوانند اعتراضشان را در قابی بزرگتر به نمایش بگذارند.
بیشتر شبیه به دستگاه آگراندیسمان در عکاسی می مانند که با انتخاب آثار مهم جهان سعی در بزرگنمایی اتفاقاتی را دارند که در حوزه محیط زیست رخ می دهد و بی شک به دلیل حساسیتی که اغلب مردم جهان نسبت به آثار هنرمندان مطرح دارند اعتراض شان بهتر دیده و شنیده می شود.
اما نکته حائز اهمیت اینجاست که گاهی این اعتراض ها تا مرز آسیب رساندن به آثار هنری هم پیش می رود و مهمترین تابلوهای نقاشی جهان در یک قدمی تخریب قرار می گیرند و بعضا آسیب هم می بینند…
اینکه برای رفع مشکلات زیست محیطی دیواری کوتاه تر از آثار هنری پیدا نمی کنند و زور و حرص و فریادی است که بر سر این تابلو ها خالی می شود نکته قابل تاملی است که ما را بر آن داشت تا با نگاهی دوباره به بعضی از این رویدادها آنها را بررسی کنیم.
جهنم و مزرعه خشخاش!
یکی از حامیان محیطزیست برای تغییرات اقلیمی و افزایش دمای هوا برچسبی روی تابلوی “مزرعه خشخاش” اثر “کلود مونه” می چسباند که تصویری از شعله های آتش دارد و می گوید: “این تصویر کابوسگونه در برابر ما، همان چیزی است که بر سر ما خواهد آمد؛ اگر در برابر تغییرات آب و هوایی اقداماتی انجام نشود، با ۴ درجه افزایش حرارت، همه ما در جهنم خواهیم بود.”
یا نقاشی معروف “گلهای آفتابگردان” اثر “ونگوگ” و “جیغ” از “ادوارد مونک”، همچنین ۲ تابلو نقاشی اثر “فرانسیس گویا”…
مثلا نقاشی معروف “دختری با گوشواره مروارید” از “یوهانس ورمیر” و نقاشی “کومهها” اثر “کلود مونه” و مهمترین آنها “مونالیزا” اثر داوینچی از جمله نقاشی هایی هستند که از تیررس فعالان محیط زیست در امان نماندند و در سالهای اخیر هدف معترضان قرار گرفتند.
آثار هنری ابزاری برای اعتراض !
حمله های نمادین به آثار هنری و تحت تاثیر قرار دادن افکار عمومی در سراسر جهان، این تابلوها را تبدیل به ابزاری کرده است تا فریاد و اعتراض فعالان محیط زیست را به گوش مسئولان و مردم برسانند.
در حقیقت این دسته از افراد دست روی مهمترین و مشهورترین آثار جهان می گذارند و از این طریق می خواهند صدایشان را به گوش جهانیان برسانند اما اینکه این افراد تا به امروز موفق بودند یا این اقدام آنها خروجی قابل قبولی داشته را باید از کارشناسان این حوزه و به ویژه مردم پرسید…
به نظر می رسد که این اقدام ها جز به مخاطره انداختن آثار هنری مهم جهان تاثیری جدی در رفع مشکلات نداشته و اتفاق مهمی را هم در این حوزه رقم نزده است.
در واقع این اقدام ها جز مطرح کردن عده ای که به ظاهر در حوزه محیط زیست فعالند و منتشر شدن تصویر آنها نتیجه قابل قبولی به همراه نداشته است.
اعتراض با بمب های رنگی دودز!
به تازگی گروهی از معترضان محیط زیستی در هلند، موزه آمستردام را به محلی برای اعتراض متفاوتشان تبدیل کردند؛ آن قدر که مسئولان این موزه تصمیم به تعطیلی این مکان فرهنگی گرفتند.
معترضان که از گروه “طغیان علیه انقراض” بودند؛ در ادامه زنجیره حمله های معترضان به سیاست های مخرب محیط زیستی در اروپا دست به اعتراض در “موزه ملی آمستردام” زدند.
فعالان این گروه که به (XR) شناخته می شوند؛ با لباس و ماسک زرد در خارج از موزه از بمبهای دودزایی استفاده کردند که زردرنگ بود. شاید انتخاب این رنگ هم به دلیل اخطار و هشدار به تغییرات اقلیمی است و از آنجا که رنگ زرد بیشترین طول موج را دارد از این رنگ به عنوان اعتراضشان نهایت استفاده را کردند.
آنهاخود را به حصار نزدیک ورودی موزه زنجیر کردند و خواستار پایان همکاری موزه ملی آمستردام با حامی مالی اصلی خود یعنی شرکت چندملیتی بانکداری “گروه آیانجی”شدند چرا که به گفته گروه (XR) این بانک بودجه طرح هایی را تامین میکند که در تغییرات اقلیمی نقش دارند.
مونالیزا رکورد دار اعتراضات!
شاید بیشترین حوادث برای تابلو مشهور مونالیزا رخ داده؛ تابلویی که بیش از ۵۰۰ سال از عمرش می گذرد و روی چوب صنوبر و با رنگ و روغن کار شده است.
مونالیزا با آنکه در شیشه ای ضد گلوله نگهداری می شود اما تا به امروز ۶ بار هدف حمله و سرقت قرار گرفته است.
از سوی دیگر، افرادی که معترض به تغییرات اقلیمی هستند و به نوعی از فعالان محیط زیستی به حساب می آیند زورشان به مشهورترین نقاشی دنیا رسیده است. افرادی که هیچ راهکار و طرحی برای رهایی از معضلات زیست محیطی ندارند و به این گونه در جهان جیغ می کشند.
در سال ۱۹۵۶ به مونالیزا دوبار حمله شد. مردی خواست به این اثر آسیب بزند که موفق نبود و دیگری مرد بولیویایی که تکه سنگی به سمت تابلو پرتاب کرد؛ هر چند نقاشی پشت شیشه نگهداری میشد اما پرتاب سنگ آسیبی جزیی در رنگ را به بار آورد که مرمت شد.
درسال ۱۹۷۴ در توکیو هم به این نقاشی حمله شد. زنی که روی ویلچر بود در اعتراض به شرایط موزه برای معلولان اسپری قرمز به نقاشی پاشید که باز هم محافظ شیشه ای باعث نجات این اثر شد.
درسال ۲۰۰۹ خانمی روسی به سمت مونالیزا فنجانی پرت کرد که باز هم شیشه به داد اثر رسید.
درسال۲۰۲۲ نیز با کیک به مونالیزا حمله شد. مردی که لباس زنانه پوشیده بود به شیشه محافظ نقاشی کیک مالید و سرانجام درسال ۲۰۲۴ دو فعال محیط زیستی معترض به تغییرات اقلیمی، سوپ قرمزرنگی را به تابلوی نقاشی پاشیدند و خواستار حق “غذای سالم و پایدار” شدند.
آخرین نظرات: