به گزارش خرد و فرهنگ، درختان سر سبزی که روزگار پر شکوهی داشتند؛ حال، بیمار و رنجور و سر بریده در انتظار جهنمی خشک و سرد و یخ زده بودند که دستان هنرمندان مجسمه ساز به فریادشان رسید و به آنها جانی دوباره بخشید.
این بار مجسمه ها از دلِ سنگ ها بیرون نیامدند بلکه هر درختی هم مجسمه ای زنده در درونش دارد که باید با دستان هنرمند مجسمه ساز از تنه درختان بیرون کشیده شود…
طبیعت، می تواند در خاموش ترین سکوت مرگبارش هم الهام بخش هنرمندان باشد…
قاب هایی دور و نزدیک از صدای بی صدای چوب ها روی سنگفرش های خیابان های پایتخت را مشاهده کنید؛ از باغ فردوس گرفته تا کاخ سعد آباد…
آخرین نظرات: