بررسی نمادها در نگاره های دوره صفویه

تصویر آرزو محمود سلطانی

آرزو محمود سلطانی

کارشناس ارشد باستان شناسی دوره اسلامی

بررسی نمادها در نگاره های دوره صفویه

نمادها همواره در آثار هنری به سادگی و با استفاده از المان های بصری، مفاهیم، ارزش ها و رویدادهای مختلف را به مخاطب انتقال می دهند یا به عبارتی دیگر به جای آن مفهوم، ارزش یا رویداد می نشینند. نمادها در هنر از فرهنگ ، باورها و سنت‌ها الهام می‌گیرند. در دوره صفوی به دلیل توجه ویژه به آثار بصری ، نمادهای بسیاری در نگاره ها و دیوارنگاره های آن دوران دیده می‌شود که  نگارگران دوره صفوی از آن‌ها استفاده کرده اند. در این نوشتار به توصیف این نمادها می‌پردازیم.

نماد خرگوش: در بسیاری از فرهنگ ؛خرگوش حیوانی قمری است و الهه‌های ماه و مادر را تداعی می‌کند. خرگوش به دلیل زاد ولد زیاد، نماد رایج باروری و شهوت است .

نماد روباه: روباه در مجموع نماد نیرنگ و مکر است. در بسیاری سنت‌ها روباه از قدرت تغییر شکل برای فریب دادن برخوردار است. چند روباه نشانه مصیبت است .

نماد آهو: آهو را در فارسی پهلوی غزال خوانده‌اند، به معنی تندو تیز رو؛ در داستان‌های صوفیانه آهو اغلب نماد نیروهای خیر و رهنمون به راه راست است.

این حیوان را غالباً با درخت زندگی یک جا مصور می‌کنند. نماد آهو تمرکز و صبوری و آرامش است و همچنین همراه ببر به عنوان خشم و همراه میمون نماد طمع‌کاری است .

                                                       شاهنامه طهماسبی

                            در این اثر، نمادهای میمون، آهو و گیاه به رنگ آبی در زمینه سفید ترسیم شده است

نماد شیر: یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شیر، مفهوم شجاعت و قدرت است .

نماد شیر در مذهب تشیع نماد حضرت علی (ع) او را اسدالله الغالب یا حیدر کرار می‌دانند.

نماد ببر: ببر روی‌هم‌رفته یادآور قدرت و سبعیت است. ببر حیوانی شکاری است ازاین‌ رو، نماد طبقه‌ی جنگجو است و مانند شیر نماد قدرت و دلیری است.

اگر ببر با شیر و عقاب بجنگد فقط نشانه غریزه خشم‌زدگی است .

نماد میمون: هندوها میمون را مقدس می‌شمرند که نماد وفاداری و قدرت است .نماد آگاهی است .

نماد گوزن: به‌طورکلی؛گوزن نشانه خورشید و تجدید حیات دانسته می‌شود. شاخ‌های گوزن در بهار رشد می‌کنند و در پاییز می‌افتند. بنابراین نماد مرگ فصلی و تولد دوباره نماد احیا و زندگی جدید است .

نماد پلنگ: پلنگ که شکارچی تک‌رو و خونریزی است، نماد قدرت داوری متعالی پادشاهان بوده است و به‌منزله کسانی است که حق گرفتن زندگی انسان دارند .

پلنگ نماد غروراست؛ چون از طبقه جنگجوی به شمار می‌رود. همجنین پلنگ نشانه سبعیت و درعین‌حال مهارت و قدرت است.

نماد گرگ: گرگ علاوه بر تداعی شجاعت و ددمنشی, مظهر نابودی و نیروهای پنهان شیطان نیز هست.

نماد پرندگان: نمادهایی که از پرواز پرندگان به دست می‌آیند، در ارتباط با آسمان و زمین هستند. به‌طور جامع‌تر پرندگان نماد مراحل معنوی, فرشتگان و مرحله برتر است. در اسلام پرندگان به‌طور خاص نماد فرشتگان هستند.

                                                             شاهنامه طهماسبی

در بخش مرکزی این اثر نقوش حیوانی دو شیر ، گوزن و دو روباه با نقوش گیاهی ترسیم شده است. در سمت چپ نقوش گوزن و آهو و در سمت راست دو آهو و و نقوش گیاهی ترسیم شده است. این نقوش به رنگ آبی و در زمینه سفید ترسیم شده است.

نماد سیمرغ: در ادبیات عرفانی ,سیمرغ نمادی پرمعنا است. نماد پیام‌آور و حفظ اسرار است ؛در دوره اسلامی سیمرغ نه فقط مرشد عرفانی و مظهر ذات حق بود, بلکه نماد نفس پنهان نیز بود. این پرنده‌ی افسانه‌ای نماد جستجوی حقیقت است..

نماد طاووس: این پرنده اشرافی با دمی زیبا سمبل خورشید است. طاووس در هند نماد عشق و زیبایی است و در سنت اسلامی ایران، طاووس نماد شکوه  نماد غرور و تکبر است .

نماد لک‌لک: نماد زندگی دوباره است ؛ همچنین نماد پرهیزگاری، احترام به پدر و مادر ، همدلی خانوادگی و اطاعت از پدر و مادر تلقی می‌شود .

نماد بلبل: بلبل به دلیل آواز خوشش، نماد عشق است.

نماد پرستو: پیک بهار است در اسلام مصاحبت نیکو است .

نماد ققنوس: این پرنده نماد رستاخیزی، جاودانگی ، خورشید و نیز نماد نجات است.

نماد اژدها: از ویژگی‌های چهار عنصر زمین، هوا، آتش و آب تشکیل شده است. نماد نور و تاریکی و اتحاد اساسی بین این نیروهای متضاد است و نماد بهاری که باران حاصلخیزی را با خود می آورد.

نماد قرقاول: نماد زیبایی و خوشبختی و عشق مادری به شمار می‌رود .

نماد درخت: درخت یکی از مضامین نمادین غنی و رایج است. درخت به دلیل تغییر دائمی خود نماد زندگی است . همچنین درخت نماد وضعیت دوره‌ی تغییرات کیهانی را نشان می‌دهد. نماد برگ در درخت نماد مرگ و باز زایی است.

نماد گیاهان: مانند درختان و گل‌ها، نماد مرگ و رستاخیز است .گیاهان و درختان غالباً به عنوان نیاکان افسانه‌ای به شمار می‌روند و با پرستش ماه در ارتباط است . گیاهان یا گل‌هایی که از خون ریخته شده یک خدا و یک قهرمان رشد می‌کنند، وحدت اسرارآمیز میان انسان ها را نشان می دهند و حاکی از حیات و تغییر از یک مرحله به مرحله دیگرند.

نماد مرغابی: چون بر روی سطح آب شنا می‌کند، سطحی بودن را می‌رساند. همچنین نشانه پرگویی و فریب است .

 

به اشتراک بگذارید

عضویت در خبرنامه

آخرین نظرات:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست های مرتبط