منوچهر والی زاده؛ صدا و چهره ای جاودان در یاد همه ایرانیان

منوچهر والی زاده،دوبلور و گوینده پیشکسوت رادیو و تلویزیون، ظهر امروز به دلیل مشکلات تنفسی و ریوی در ۸۴ سالگی درگذشت.

والی‌زاده در سال ۱۳۳۷ از طریق منصور متین وارد حرفه گویندگی رادیو شد. او از ۱۶ سالگی به دنیای دوبله ورود کرد. هنرمندی که در دوبله، چندان اهل صداسازی نبود و برای هر شخصیت، ریزه‌کاری‌هایی را رعایت می‌کرد که متناسب با جایگاه او بود.

شخصیت جیم وست با بازی رابرت کنراد در مجموعه تلوزیونی وست زبل و زرنگ، با صدای او، به محبوبیت زیادی در ایران دست یافت. گویندگی به جای باسیل رتبون در مجموعه فیلم‌های شرلوک هلمز، رابرت دنیرو (جوانی ویتو کورلئونه) در فیلم پدر خوانده ۲، جان میلز (پیپ) در فیلم آرزو‌های بزرگ، کیانو ریوزدر سه گانه ماتریکس از هنرنمایی های ماندگار اوست.

وی در تیپ ساز ی به جای چهره های جوان و میانسال و از سوی دیگر بسیاری از بازیگران مطرح سینمای جهان از یادمان نمی رود. انرژی و شوری که در  صدای او بود، بازی جکی چان و ادی مورفی را برای ما زیباتر می کرد و  آرامش صدایش به جای مایکل اسکافیلد در فرار از زندان به ما نیز آرامش می داد. والی زاده در صدا پیشگی کاراکترهای انیمیشینی نیز خوش می درخشید. لوک خوش شانس با صدای او در ذهن ما ماندگار مانده است.

وی در زمینه بازیگری در مجموعه های طنز  سیما و البته حضور در برنامه صبح جمعه با شما در یاد و خاطر ما نقش بسته است.

والی‌زاده همچنین به جای بازیگرانی چون تام هنکس، جان تراولتا، تام کروز، هریسون فورد، نیکلاس کیج، جیسون استاتهام، جیم کری، ویل اسمیت،رابرت واگنر و الویس پریسلی صداپیشگی کرده است.

وی موفقیت خود را مدبون هوشنگ لطیف پور می دانست و البته از جلال مقامی نیز  ( در سمت مدیر دوبلاژ )برای نقش هایی که به او می داد قدردانی می کرد. شاید بتوانیم او را یکی از آخرین بازماندگان نسل طلایی دوبله ایران بدانیم. نسلی که از آن خسرو خسروشاهی، نصرالله مدقالچی و تنی معدود از نوابغ دوبله ایران مانده اند.

یادش گرامی و روحش شاد