سایه سنگین تهاجم بر جانمایه آثار ملی ایران

تصویر تحریریه خرد و فرهنگ

تحریریه خرد و فرهنگ

در روزهای اخیرآسیب به میراث فرهنگی ایران از جمله کاخ گلستان، عمارت عالی قاپو و برخی از میراث های ماندگار تاریخ این کهن دیار از جمله نگرانی های دوستداران فرهنگ، تاریخ و به طور کلی همه ایرانی هاست. در این زمینه روز گذشته گروهی از مردم اصفهان در حرکتی نمادین آسیب به این آثار فرهنگی را که داغی جبران ناپذیر بر پیکر تاریخ این کشور خواهد زد مکوم کردند.

حمله به این آثار به هر بهانه یا هر هدفی طبق معاهدات بین المللی جنایت جنگی است. اخیرا نیز سخنانی درباره آسیب جزیی به برج آزادی تهران که نمادین ترین جلوه شهری پایتخت است، که حداقل نگرانی را در زمینه حفظ این اثر ارزشمند افزون می کند.

برخی از آثار آسیب دبده به طور رسمی در یونسکو ثبت شده اند. البته درروزهای اخیر وزارت میراث فرهنگی در بیانیه ای حمله به این آثار را محکوگ کرده است. در بخشی از این بیانیه آمده است:

استان تهران به عنوان قلب سیاسی و فرهنگی ایران، با ۱۹ اثر آسیب‌دیده در صدر فهرست این جنایت قرار دارد. آثار بی‌بدیلی همچون کاخ گلستان، ارگ تاریخی تهران، بازار تاریخی تهران، کاخ مرمر، عمارت تاریخی شهربانی، ساختمان سنای سابق، مسجد سپهسالار و کاخ‌موزه فرح‌آباد از جمله بناهایی هستند که هدف حملات مستقیم قرار گرفته‌اند. این آثار شناسنامه تاریخی ایران‌زمین و گنجینه‌ای از هنر، مقاومت و شکوه تمدن ایرانی محسوب می‌شوند.

در بخش دیگری از این بیانیه به گستره خسارات در سایر استان‌های کشور اشاره شده و آمده است: در استان کردستان، ۱۲ بنای شاخص از جمله عمارت سالارسعید (موزه باستان‌شناسی سنندج)، موزه خسروآباد و عمارت آصف وزیری آسیب دیده‌اند.

در استان اصفهان، نگین معماری جهان، مجموعه میدان نقش جهان که در فهرست میراث‌جهانی ثبت شده است، به همراه کاخ چهلستون، مسجد جامع عباسی و بخش‌هایی از بافت تاریخی شهر اصفهان هدف حمله قرار گرفته‌اند.

همچنین در استان لرستان، دژ تاریخی فلک‌الافلاک و موزه‌های آن آسیب دیده‌اند. در استان کرمانشاه نیز تکیه بیگلربیگی و دبیرستان تاریخی کزازی هدف این تعرض قرار گرفته‌اند. در استان بوشهر، عمارت سبزآباد و خانه تاریخی وایت‌هاوس در بندر سیراف دچار آسیب شده و در استان ایلام نیز موزه باستان‌شناسی دره‌شهر از این حملات مصون نمانده است.

این حملات، مصداق آشکار جنایت علیه فرهنگ و میراث‌فرهنگی است؛ اقدامی که در زمره جدی‌ترین جنایات بین‌المللی و نمونه‌ای از خرابکاری عمدی علیه میراث مشترک بشریت محسوب می‌شود.

از فحوای این نوشتار چنین بر می آید که خسارات حاصل از این جنگ تحمیلی فراتر از  چند استان و شهرستان معدود است.

ضروری است که دیپلمات های کشور در حوزه فرهنگی از طریق مکاتبه با سازمان یونسکو در این زمینه اطلاع رسانی و اهتمام بیشتری نشان دهند. استفاده از بستر فضای مجازی، اطلاع رسانی از سوی  سفیران فرهنگی ایران، انتشار گسترده تر تصاویر آسیب به  این آثار نیز در کنار که مانند نام ایران و تاریخ و ارزش های آن نشان از حفظ هویتی دارد که بدذون آن ایرلن کنونی معنا نمی یافت.

شایسته است، همانگونه که داغدار عزیزان از دست رفته مان در این جنگ تحمیلی هستیم، آوای حزن و غم دیگری را که گرد جنگ را  بر پیکره عظیم و بی همتای بسیاری از این آثار که تجلی تاریخ ایران است، نشانده است، به جهانیان برسانیم.

به اشتراک بگذارید

عضویت در خبرنامه

آخرین نظرات:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست های مرتبط