نوروز و سال نو همواره بهانه ای بوده است برای آغاز دیگر و حرکتی دوباره بر فراز زیستن؛ اما نوروز امسال با حال و هوایی که بار غم از دست دادن هموطنان و عزیزان زیادی را در جنگ تحمیلی به دوش می کشیم، آغاز شد.
چگونه می شود با پر پر شدن کودکان و نوجوانان میناب و سایرشهدا ، خانواده هایی که یا داغدار هستند و یا بر بالین مجروحان جنگی برای بهبودیشان دعا می کنند و… از شادمانی در آغاز بهار دیگری از زندگی نوشت.
مهم این است که در سایه این نوعدوستی و وطن دوستی و تاب آوری که در تاریخ دیرین ایران زمین همواره در برابر بیگانگان و تهاجم های مختلف مکرر دیده ایم و درباره آن خوانده ایم، زندگی جاری است.
امیدواریم که سایه این جنگ تحمیلی از کشورمان رخت بربندد و در سال جدید غبار این غم ها و داغ های بر دل نشسته، از وجودمان، جایش را به آرامش و صلح و نوعدوستی و طراوت دهد و سایه استقلال و میراث دیرینه ای به نام ایران مانند هزاران سال گذشته با انسجام و وحدتی که همیشه برای حفظ این سرزمین بی مثال بوده است، ماندگار شود.
تحریریه خرد و فرهنگ به این متن کوتاه بسنده می کند که بیش از این تاب نوشتن و سخن گفتن های همیشگی مانند سال های گذشته نیست.
در پناه حق پایدار و سلامت باشید.
آخرین نظرات: